Image1\
 

Bisikletin Gerçek Efsanesi; Gustaf Håkansson

 

Çevremizde kaç kişi daha yaşarken bir efsane yazmıştır. Bu hafta size 1951 yılında İsveç bisiklet koşusunda yaşanan çok ilginç bir hikayeyi anlatmaya karar verdik. Esasında bir hikaye mi yoksa bir ibret konusu mu demek daha doğru olur bilemiyoruz. Hikâyemizin başkahramanı 66 yaşında bu koşuya katılmaya karar veren  “Çelik Dede” lakaplı Gustaf Håkansson’dur.

Hikayemizi anlatmaya geçmeden önce size basit bir soru sormak istiyorum. Bir yarışçısınız ve yarışa hazırsınız, yeni bir bisiklet aldınız ve haftaya komşu kasabada bir bisiklet yarışı var, ne yaparsınız? Cevap çok basit değil mi? Eminiz ki cevabınız “Giderim ve yarışırım” olur.

Şimdi soruyu biraz daha detaylandırayım. Bir bisikletiniz var eski paslı kırık dökük, 66 yaşındasınız. Aynı şartlarda kendinizi hayatınızın bu son baharında yarışa hazır hissediyorsunuz. Yarış ise 1600 km civarında. Ancak şöyle bir durum daha var organizasyon hakkında bilgi alamıyorsunuz. Organizasyon bölgesine ulaşacağınız bisikletten başka aracınız yok, organizasyon alanına kadar gideceğiniz mesafe yaklaşık 960 km.

Neyse, atlıyorsunuz bisiklete ve düşüyorsunuz yollara. Yaklaşık bir hafta içinde 960 km yol alarak yarışmanın başlamasına saatler kala yarış alanına ulaşıyorsunuz ve kayıt olmaya gidiyorsunuz. Ancak görevli, yaşınızdan dolayı sizin kaydınızı yapamayacağını söylüyor. Hatta sizi kaydetmediği gibi birde sizinle dalga geçiyor. Bu durumda ne yapardınız?

İşte Çelik Dede lakaplı Gustaf dedenin hikayesi burada başlıyor “Madem öyle?” diyor. Yarış başladıktan 20 saniye sonra kendi yaptığı “0” numaralı atletiyle ve kendisinin yarı yaşında 50 kayıtlı diğer yarışçının ardından start alıyor.

5 gün beş saat sonra bitiş çizgisinde ise yetkililer ve seyirciler birinciyi beklerken, köşeden paslı hırpalanmış Roadster bisikletinin üzerinde Gustaf dedeyi görüyorlar. İşin daha ilginç yanı ise; kayıtlı esas birinci Gustaf dededen tam 24 saat sonra bitiş çizgisine ulaşabiliyor.  Gustaf dede 3 gün pedal bastıktan sonra  toplamda sadece 5 saat uyuyarak tekrar yoluna devam ediyor. Bir noktada polis, tıbbi muayene için onu durdurup onu ikna etmeye çalışıyor, ama o sadece gülümseyip, pedal çevirerek yoluna devam ediyor. Tam 5 gün ve 5 saat sonrada en yakın rakibinden 24 saat önce yarışı tamamlayarak adını tarihin tozlu sayfalarına altın harflerle kazıyor.

Tabi hemen ülkenin ilgi odağı olan Gustaf dedenin zaferini yarışma komitesi kabul etmiyor. Gustaf dedenin kayıtlı yarışçı olmaması, lisansının olmaması, kontrol noktalarında kaydı olmaması, yarışı bu şekilde bu yaşta tamamlamasının imkansız olması gibi sebeplerle başarısı görmezden geliniyor. Ancak maalesef gerçekler su götürmez. Gönüllerin birincisi demek tam bu olsa gerek.  

 

Ancak Gustaf Håkansson’un bu zaferi yarış kurallarında çok ciddi değişiklikler yapılmasına neden oldu. Örneğin bu yarıştan sonra, yarışlarda uzunca bir süre yaş sınırlaması kaldırılıyor.

Torunlarına güzel bir miras bırakan Gustaf Håkansson; 1987 yılında102 yaşında hayata gözlerini yumar. Aslında Gustaf dede kazandığı zaferden sonra neredeyse bir ömür daha yaşayarak, 1951 yılında ne kadar genç bir bisikletçi olduğunu ispatlamış oldu. Onun hayali şöyleydi ve hep “Ölünceye kadar bisiklete binmeli” derdi. Öyle dedi ve yaptı.

  

 

Velespit.net

Yorumlar  

0 #4 Emin Ersen 13-03-2015 15:29
60 yaşındayım ve her hafta toplam 200 km civarı pedal basıyorum ve en az 100 yaşıma kadar da devam etmeye niyetliyim, Gustaf efendiye hürmet edin ve bisiklete binin ve hayatta en keyif veren sporunu tanıyın, pedallayın...
0 #3 Salih Gökar 16-06-2014 18:52
Böyle bir hikayem olmadıktan sonra, çoluğuma çocuğuma milyonlar bırakmışım ne fayda.
0 #2 Selçuk Şenkaya 16-06-2014 16:09
Mükemmel bir yaşanmış hayat öyküsü, başta amatör bisikletçi olan kendime ve herkese örnek olmasını dilerim.
+1 #1 Alp ŞARMAN 16-06-2014 10:56
Sn.Övgü Kavas gerçekten çok etkileyici yanlız bu bahse konu kişinin mantığı bizim insanımız ile hiç örtüşmüyor.Şöyl eki malum bizde bir kıraathane, daha açık bir ifade ile bir kahveye gitme alışkanlığı var.O eskidenmiş kıraat eyleme toplumun seviyesi ortada.İsveç gibi İskandinav ülkelerinde insanların bakış açısı çok farklı.Bakın geçenlerde gazeteler yazdı avrupa ülkelerinde hem akaryakıt israfının hemde havanın kirlenmemesi için halk bisiklet kullanmaya yönlendiriliyor .Hem de kilometre başına bir miktar para verilecekmiş.Bu nu burada ne kadar uygulayabiliriz .İnsanımız arabaya öyle bağlanmış ki böyle bir öneri gelse aklı başında bunu amacını algılıyabilenle r hariç kimse parmağını oynatmaz.Düşüns enize Almanya da genç ve güzel bir kadın eteklikle gayet rahat bisikletle işine gidip gelebiliyorken bide böyle bir manzara karşısında trafiğin halini tasavvur edbiliyormusunu z.Şimdi bazıları hemen onların değer yargıları ile bizimki çok farklı diyecekler.Ve böylelikle yine birilerinin cebi dolacak.

You have no rights to post comments

 

Sosyal Platformlarımız

Face Book Sayfamız Twitter Sayfamız You Tube Kanalımız Haber Beslemeleri 

5 Günlük Hava Tahminleri